Każdy, kto zagłębia się w Safe and Sound Protocol, szybko natrafia na jedno nazwisko: dr Stephen Porges. To właśnie on jest naukowcem, który opracował teorię, na której opiera się cały protokół. Warto wiedzieć, kim on jest, bo to wiele wyjaśnia o tym, dlaczego SSP działa tak, jak działa – i dlaczego traktuje się go poważnie w świecie traumy i regulacji układu nerwowego.

Porges to amerykański psycholog i profesor psychiatrii. Przez dziesięciolecia opublikował ponad 400 recenzowanych artykułów naukowych z różnych dziedzin, takich jak neurologia, neuronauka, psychiatria, pediatria i inne. Jednak jego najbardziej znanym osiągnięciem jest bez wątpienia teoria, którą przedstawił w 1994 roku.

Teoria polivagalna: bezpieczeństwo jako stan fizyczny

W 1994 roku Porges przedstawił teorię polivagalną, którą po raz pierwszy zaprezentował w swoim przemówieniu jako przewodniczący Society for Psychophysiological Research. Teoria ta łączy ewolucję autonomicznego układu nerwowego z naszym zachowaniem społecznym. Główna idea jest taka: to, jak się czujesz i jak się zachowujesz, jest mocno powiązane ze stanem, w jakim znajduje się twój układ nerwowy.

W centrum uwagi znajduje się nerw błędny – ten duży nerw, który łączy mózg z ciałem. Porges wykazał, że nerw ten odgrywa kluczową rolę w tym, czy czujemy się bezpiecznie, jesteśmy czujni, czy wręcz przeciwnie – zamknięci w sobie. W jego pracach bezpieczeństwo nie jest jakimś mglistym uczuciem, ale mierzalnym stanem fizycznym – i właśnie ten stan możesz wspierać.

Od teorii do audycji

Porges nie poprzestał tylko na teorii. Na podstawie swoich spostrzeżeń opracował metodę Safe and Sound Protocol: specjalnie przefiltrowaną muzykę, która pomaga układowi nerwowemu wyjść ze stanu obronnego i przejść w stan spokoju oraz połączenia. Później opracował też Rest and Restore Protocol (RRP), który skupia się bardziej na głębokim relaksie i regeneracji fizycznej. Jeśli chodzi o technologię dźwiękową wykorzystywaną w jego najnowszych utworach, współpracuje z pionierem w dziedzinie audio, Anthonym Gorrym, pod nazwą Sonocea.

Dlaczego jego praca ma dla ciebie znaczenie

Praca Porges’a zmieniła sposób, w jaki wielu terapeutów postrzega traumę i stres. Przez długi czas kładziono nacisk na myślenie i rozmowę: z góry, z poziomu głowy. Porges pomógł zapoczątkować inny nurt, w którym najpierw przywraca się fizyczną podstawę bezpieczeństwa – dzięki czemu myślenie, odczuwanie i nawiązywanie więzi znów zyskują przestrzeń.

Jego pomysły są dziś stosowane i rozwijane na całym świecie. Na przykład klinicystka Deb Dana dostosowała teorię poliwagalną do codziennej praktyki; sama często korzysta z metody SSP i bierze udział w szkoleniach organizowanych przez Unyte. Każdy, kto zagłębia się w ten temat, z pewnością natknie się na jego książki, takie jak “The Polyvagal Theory and the Search for Safety” oraz “Clinical Applications of the Polyvagal Theory”.